دش اسنو زندگی مرفه خود را رها کرد تا در اواخر دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک هنرمند خیابانی در مرکز شهر نیویورک راه خود را بسازد. او که از یک گرافیتی‌کار بدنام به یک ستاره بین‌المللی هنر تبدیل شد، شب‌های پر از مواد مخدر و الکل خود را در کنار خانواده جایگزینی که با دوستان و هنرمندان همکارش، رایان مک‌گینلی و دن کولن تشکیل داده بود، پیش از مرگش بر اثر اوردوز هروئین در سال ۲۰۰۹ مستند کرد. پرتره استثنایی شریل دان با بهره‌گیری از آثار فراموش‌نشدنی اسنو و تصاویر آرشیوی، زندگی بسیار کوتاه، پر از افراط و خلاقیت او را به تصویر می‌کشد.